محل احداث کارخانه تقریبا"  در وسط مزارع نیشکر قرار گرفته و شامل ۳ واحد اصلی است که در ذیل به آنها اشاره شده است . فرآورده های فرعی کارخانه عبارتند از باگاس ( تفاله نیشکر) و ملاس ( شیره نهایی شکر ) که مواد اولیه با ارزشی برای کارخانه های تولید نئوپان و خوراک دام و کاغذ و فورفورال بحساب می آیند .

واحد عصارگیری:

نیشکر به منظور عصاره گیری به این واحد تحویل می گردد و پس از تخلیه به درون نقاله مخصوص ، ابتدا شسته شده و سپس بوسیله چاقو های بسیار قوی بصورت الیاف ریزی در آمده و پس از آن از بین یک سری غلطک های بزرگ چدنی عبور داده می شود . در اثر فشار غلطکها عصاره از الیاف نیشکر جدا شده و تفاله باقی مانده که باگاس نامیده می شود حهت استفاده در صنایع جانبی به خارج از کارخانه ارسال می گردد .

واحد تولید شکر خام:

عصاره نیشکری که در آسیا بدست می آید ابتدا وزن شده و سپس گرم می گردد تا با اضافه نمودن آب آهک و فسفات تصفیه مقدماتی روی آن انجام گیرد و پس از گذشتن از تبخیر کننده ها یصورت شربت غلیظ در می آید ، شربت تغلیظ شده سپس در دیگهای طبخ تحت خلاء غلیظ تر شده تا بحد فوق اشباع برسد آنگاه بوسیله افزایش پودر شکر به آن شوک داده می شود تا بلورهای شکر ظاهر گردد .

واحد تولید شکر سفید:

به منظور تصفیه شکر خام ابتدا آنرا در آب حل کرده و سپس با افزایش شیره آهک آنرا درون یک سری دستگاه های اشباع عبور میدهند و به آن گازکربنیک اضافه می شود . در اثر واکنش شیمیایی کلوئیدهای کربنات کلسیم تشکیل می گردد و بخش عمده ای از ناخالصی های موجود در شربت همراه با این رسوبات جذب می گردد . پس از آن با استفاده از صافی های پارچه ای شربت صاف گردیده و برای رنگبری به آن ، مقدار مختصری پودر ذغال گیاهی اضافه  می نماید و اسیدیته شربت را با گاز SO2  کنترل می کنند .
شربتی که پس از این مرحله بدست می آید تقریبا" بی رنگ و خالص بوده و پس از تغلیظ به دستگاههای طبخ ارسال می گردد و سپس ببعد از عبور پخت از دستگاههای سانتریفوژ شکر سفید جدا شده و پس از خشک شدن و عبور از یکسری غربال لرزان توزین شده و در کیسه های ۵۰ کیلوگرمی بسته بندی و به انبارهای شکر سفید ارسال می گردد تامتعاقبا" بوسیله کامیون و واگن های راه آهن برای مصرف به اقصی نقاط کشور حمل گردد .